Home » Blog & Vlog » Een bijzondere dag

Een bijzondere dag

Gepubliceerd op 30 oktober 2018 17:03

Vandaag een bijzondere dag. Want ik ga opnieuw de Baarmoeder rite inwijding ontvangen. Een liefdevolle munay ki inwijding die ik al eerder heb mogen ontvangen. Maar deze keer wil ik ook graag leren hoe ik deze door mag gaan geven aan andere vrouwen, zodat de liefde verspreid gaat worden.

Het ging anders dan ik bedacht had zeg maar. Geen inwijding, want die heb je al gehad en mag je op je eigen manier gaan doorgeven. Ik kan het nog niet helemaal onder woorden brengen, maar ga het proberen. Voor nu even schrijvende, misschien later een video/live.

Er kwamen wat patronen en lijnen tevoorschijn. En natuurlijk (her)kende ik ze wel. Ik ben altijd een denker geweest. Veel nadenken over alles en iedereen. Op zich is denken prima, maar zodra het je gevoel gaat overheersen gaat het je leiden en laten lijden.

Ik ben bang. Veel bang. Bang voor het leven, voor de dood, voor succes, voor geld, voor verdriet, voor liefde, om gekwetst te worden, om gezien te worden, om onzichtbaar te zijn, om niet goed genoeg te zijn, om teveel te zijn. Bang.

Maar ik ben deze bangheid niet. Deze bangheid komt, in mijn geval, voornamelijk van mijn moeder vandaan. Een leven in angst leven. Elke dag overleven, de dag maar door zien te komen zonder teveel kleerscheuren. Toen mijn moeder overleed voelde ik opluchting voor haar. Haar leven wat zwaar was voor haar, was klaar. Ze mocht nu gaan uitrusten.

Alleen ben ik vervolgens alles van haar verder gaan dragen. Al haar angsten zijn de mijne geworden. En dat is niet de bedoeling.

Nu ben ik niet elke seconde van de dag bewust bang. Dat is iets wat in mijn systeem is gaan zitten gedurende de jaren. Het afgelopen jaar ben ik steeds dichter bij mijn gevoel gekomen en is er wat lucht en licht gekomen in dit systeem. Elke dag een stapje en soms weer drie achteruit.

Vandaag werd me helder dat ik continue heen en weer aan het flipperen ben tussen het oude denken en het nieuwe voelen.

Het nieuwe voelen is waar ik in mag zitten, waar ik in wil zitten. Dat is waar zelfliefde zit, inspiratie, creatie, overvloed, overgave en mogelijkheden.

Robin opvoeden die ik vanuit het nieuwe gevoel. Dat gaat vanzelf. Hoef ik niet over na te denken, dat stroomt gemakkelijk. Ik maak precies de juiste beslissingen. Voel haarfijn aan wat ik mag en kan doen om hem te ondersteunen. Ik stem me makkelijk af op wat hij nodig heeft.

Een heel stuk moeilijker is dat voor mezelf. Al heb ik daar al flinke stappen in genomen er blijft nu een stuk over dat aandacht nodig heeft. Aandacht om het patroon te doorbreken.

Tijd om bij te komen. Los te laten van alles wat ik denk te moeten doen. Uit rusten. Ontspannen. Laten ontstaan wat er mag ontstaan. What ever dat dan ook mag zijn. En vandaag kwamen er vijf dagen tevoorschijn waarin ik naar binnen mag gaan.

Vijf dagen (wo-zo). Bijkomen. Loslaten. Overgave. Uitrusten. Ontvangen.

Als ik voel dat ik iets hierover mag of wil delen dan zal ik dat doen. Als dat niet zo is, dan hoor je over vijf dagen weer van me.

Ook ik ga door mijn processen heen. Het leven is één grote ontdekkingsreis en de komende dagen worden zwaar en mooi tegelijk. Stil zijn is namelijk niet zo makkelijk, want dan komen ook je angsten tevoorschijn. Maar het was heel duidelijk vandaag tijdens de sessie dus vijf dagen home - retraite it is.

 

Dus vijf dagen it is. In de komende blogs houd ik je op de hoogte van mijn vijf daagse home retraite.


«   »