Home » Blog » Gewoontes en verslavingen

Gewoontes en verslavingen

Gepubliceerd op 5 oktober 2018 09:44

Verslaafd zijn aan een sigaret, aan eten, aan een joint, aan een wijntje. Je hersenen hebben dit gelinkt aan een gevoel. En dat gevoel werkt verslavend. Daarbij zit er een ingrediënt in dat verslavend werkt en je er alleen maar meer van wilt.

 

Ik was rookverslaafd.

 

Ja helaas, lang geleden toen ik 16 was heb ik mijn eerst sigaret genomen en sindsdien ben ik verslaafd. Wanneer ik hier aan terug denk vraag ik me af waarom ik wel aan een sigaret verslaafd ben geraakt en niet aan wijn, bier of eten. Drugs heb ik nooit gebruikt of uitgeprobeerd dus daar kan ik niet over praten vanuit ervaring. Maar die sigaret beheerst nu al 22 jaar mijn leven.

 

Wanneer ik me rot voel, verdrietig voel, boos ben, gelukkig ben. Eigenlijk bij elke emotie en bij elk gevoel en bij elke situatie grijp ik er een sigaret bij. Mijn lichaam is verslaafd aan de stofjes die in een sigaret zitten en mijn hersenen linken dit met mijn emoties en gevoelens. Na een half uurtje begint de werking van een sigaret uit te werken en krijg ik weer ‘zin’ in de volgende.

 

Wat een rare verslaving eigenlijk.

 

Terwijl ik dit bericht type ben ik drie en een halve dag rookvrij. Tot anderhalf uur geleden. Ineens overviel de drang me, ik werd onrustig en voor dat ik het wist gaf ik mijn laatste contante geld uit aan een pot shag, hulzen en een pakje sigaretten. Thuis gekomen steek ik er eentje op en zoveel gevoelens die me tegelijk over vallen. Boos op mezelf omdat ik ze gekocht heb en aangestoken heb. Boos omdat ik dit eigenlijk niet wil. Teleurgesteld in mezelf omdat ik het niet vol kan houden. Verdrietig omdat ik Robin moet teleurstellen met de boodschap dat ik weer gerookt heb. Nog meer boosheid omdat ik het stiekem fijn vind die stinkstok vast te houden. Boos omdat ik weet dat dit geen oplossing is. Boos omdat ik niet de ontspanning voel waar ik naar op zoek ben.

 

Na een uurtje heb ik natuurlijk weer zin in een sigaret en terwijl ik naar beneden loop voel ik in mijn hele lijf weerstand. Ik ruik mijn vingers al stinken, mijn adem ruikt naar een asbak en terwijl ik mijn jas aan trek (want ik rook niet binnen) en mijn sigaretten in mijn jaszak stop voel ik me onrustig en boos en verdrietig. Ik wil het niet, maar ik doe het toch. Wat bizar.

 

Nog even bij de kippen geweest en ze eten gegeven en binnen gekomen hang ik mijn jas op en pak ik meteen de pleisters weer uit de ehbo trommel. Ik wil dit niet, ik wil dit niet, ik wil dit niet. Ik weet dat over een uurtje de behoefte weer omhoog zal komen, mijn nicotinepeil daalt dan weer. De pleister helpt me dit gevoel te verminderen. Het werkte de afgelopen dagen prima voor me, maar ik besloot vanochtend geen nieuwe op te plakken, wat ik kan dit ook op wilskracht. Uhm niet dus.

 

Al die moeite voor niks.

 

Weet je wat het is met wilskracht. Ik heb er veel van, maar het is iets wat ook uitgeput raakt. Soms kun je gewoon niet meer. En dat is het moment dat onzekerheid toeslaat, vermoeidheid en onrust. Op dat punt ga ik me zelf dus plagen met een sigaret. Nu dus de pleister weer op en gaan met die banaan. Want ik ben vast besloten om de sigaret uit mijn leven te bannen. Vanochtend was eigenlijk een bevestiging dat ik dit niet meer wil. Ik wil vrij adem halen, geen onrust door een sigaret, maar rust in mijn lijf. Voelen wat er is, nog beter kunnen voelen en ervaren wat ware vrijheid is.

 

Hier en daar een misser kan gebeuren. Ik ben ook niet van de ene op de andere dag suikervrij gaan eten. Ben ook niet van de ene op de andere dag glutenvrij gaan eten. En ik ben ook niet van de ene op de andere dag een super goede coach geworden. Ik was ook niet in eens een zelfverzekerde intuïtieve moeder die daar op durfde te varen. Dat is het mooie van leren, dat gaat op een tempo waarop dingen blijven plakken en je ze in de praktijk gaat neer zetten. Waarschijnlijk is er wat meer tijd voor nodig om dit onder de knie te krijgen en dat mag oké zijn. Zolang je blijft proberen kun je niet falen. 

 

Het voelt heel kwetsbaar om dit te schrijven. Veel mensen hebben er een oordeel over. Maar er is echt geen enkel oordeel wat ik zelf nog niet bedacht heb. Al wat een ander zegt over roken heb ik al ooit eens gedacht. Dat werkt ook zo als je teveel eet of juist te weinig. Je hebt zelf alle oordelen al bedacht. Niemand die nog iets kan zeggen waar jij al niet over na hebt gedacht. Het werkt zo met alcohol drinken. Je weet best dat het slecht is voor je, dat had je zelf al bedacht. Het is alleen een spiegel die voor gehouden wordt.

 

Zo las ik afgelopen week een stukje dat roken niet spiritueel zou zijn. Denk je nou echt dat ik dat zelf nog niet bedacht had. Het is een oordeel dat ik zelf al bedacht had. Maar dat is ook wat het is. Een oordeel, slechts een overtuiging van iemand. Zoveel spirituele mensen hebben een verslaving. Dat kan roken zijn, eten, drugs of alcohol. Wil dat dan zeggen dat zij minder zijn? Wil dat zeggen dat zij slechte personen zijn?

 

Nee. Je bent gewoon een ziel met een menselijk lichaam dat menselijke ervaringen ervaart. Je mag er iets van leren en dat is voor ieder anders. Maar nee het maakt jou of mij geen minder goed persoon. We zijn mooie mensen en we hebben mooie lessen te leren. En die leren we wanneer het tijd is om ze te leren. Precies op het perfecte moment.


«   »