Home » Inspiratie » Lifestyle » Dit is waarom ik schrijf & blog | Lifestyle

Dit is waarom ik schrijf & blog | Lifestyle

Gepubliceerd op 30 april 2019 07:00

Al zo lang ik me kan herinneren schrijf ik. In mijn tienerjaren kreeg ik van mijn moeder een dagboek met zo'n lief slotje erop (waarvan je altijd het sleuteltje kwijt was en dus mijn dagboek niet meer op slot kon)  en ik begon maar wat te schrijven. Over de jongens die ik leuk vond en na een paar weken niet meer leuk vond. Over dat ik vast geadopteerd was, als ik weer eens ruzie had met mijn ouders. Over mijn irritante broertje, over vriendinnen en over een weg lopen van huis plan.

 

Ik schreef in het begin kleine stukjes tekst over wat me bezig hield.  Kleine stukjes van een paar zinnen waarin ik enorm kon mopperen en klagen. Maar ook mijn verdriet even kwijt kon of juist een euforisch moment deelde met het papier. Standaard begon ik met 'Lief dagboek' om daarna mijn hart te luchten. Soms schreef ik braaf elke dag om vervolgens het dagboek maanden later weer tegen te komen en opnieuw te beginnen. 

Ik stopte met schrijven en begon weer na 10 jaar

Toen ik eenmaal op mezelf ging wonen in 1998 verdween het schrijven totaal. Ik ging helemaal op in het leven zoals ik dacht dat het hoorde en leefde het leven van anderen. Pas in 2008 pakte ik het schrijven weer op, nadat ik  mijn leven opnieuw op de rit ging zetten. Een soort van Karin 2.0 (inmiddels zitten we wel op 6.0  ;-)). 

 

Ik bouwde in 2015 een website, gaf het een naam en ik schreef voor het eerst openbaar. Ik schreef wat mij bezig hield. Dat ging destijds vooral over spiritualiteit, omdat ik volledig in dat proces zat op dat moment. De spirituele wereld ontdekken voelde als een warm bad en ik genoot van de bijzondere ontdekkingen die ik deed. Al snel wilde ik hier ook andere mee helpen en begon ik met het schrijven van online cursussen en een ebook. Als kers op de taart kwam in de zomer van 2016 mijn eerste boek uit. Het boek Aartsengelen en Edelstenen - hulp voor nieuwetijdskinderen. Het zelfde jaar stroomde er ook het kaartenboek Boodschappen van de aartsengelen uit. In totale flow schreef ik deze in een paar weken en werden ze zonder enkele moeite gepubliceerd. 

 

Helaas schoot ik daarna weer volledig in mijn hoofd en legde het schrijven weer naast me neer. In de lente van 2017 stopte ik met bloggen. De stemmen van mijn omgeving en van mijn hoofd werden zo sterk, dat ze mij volledig overnamen. Zinnen als "Wat jij doet, daar verdien je geen boterhammen mee", "Daar is geen droog brood mee te verdienen" en "Jij kiest altijd van die dingen waar niemand op zit te wachten" bleven zich in mijn hoofd herhalen en herhalen. 

En vervolgens stopte ik weer

In de zomer van 2017 ging ik weer in loondienst en ik stopte met alles waar ik maar een beetje plezier in had. Het moest zo zijn, ik moest het doen zoals het hoorde. Een oud patroon herhaalde zich opnieuw. 

In oktober 2017 kwam het health coachen op mijn pad. Ik dacht als ik dan niet kan schrijven, dan kan ik in ieder geval mensen helpen. En dus dook ik daar voor 200% in. In de uren dat ik niet bij mijn baan was, was ik met het opbouwen van mijn online coachpraktijk bezig. Ik gaf mijn alles.

Om in juni 2018 de laatste werkdag te hebben en weer vrij te kunnen zijn. Om weer te kunnen ondernemen en doen waar ik blij van werd.

Ik kon niet anders dan loslaten, het vechten was op

Voor de zoveelste keer ging ook dat anders dan ik had gehoopt. Uiteindelijk kwam ik eind 2018 in de uitkering terecht. Eerst in de ww en daarna in de bijstand. Ik kon alleen maar alles loslaten. Loslaten van dat wat ik dacht te moeten doen. Ik ging helemaal terug naar de basis. Ik daalde verder en verder de diepte in en had geen idee waar en hoe ik hier uit ging komen. Loslaten, terug naar het enige wat er dan nog over blijft. Ik zelf. 

 

Op het moment dat ik alles los liet, was er niks behalve ik zelf. Ik kon niet anders dan tot de conclusie komen dat als er niets meer was. Dat er geen geld, geen baan, geen familie, geen vrienden, niets meer was. Ik als enige overbleef. Oké dit klinkt misschien wat dramatisch, maar zo heb ik het op dat moment ervaren. Gelukkig heb ik een hele lieve vriendin die me oppepte en naar me luisterde. Gelukkig was daar mijn broertje die het volste vertrouwen in mij heeft. En gelukkig is daar Robin, de reden om uit bed te komen en toch elke dag weer er het beste uit te halen. 

 

Ook al schreef ik niet meer publiekelijk, ik bleef wel schrijven deze keer. Ik schreef journals vol en begon met een bullet journal. Ik begon weer te delen op mijn Facebook pagina en op mijn website. 

Manifesteren wat je wel wil

Door alles los te laten en volledig op mezelf en op het universum te vertrouwen, ontstonden er weer openingen. In het nieuwe jaar besloot ik dat in 2019 ik me geen zorgen meer ging maken. Ik schreef op wat ik dit jaar ging manifesteren.  Alles was precies goed zoals het was en ik kon het volledig accepteren.

Niet lang daarna gebeurde er allerlei bijzondere dingen. Ik kreeg een fantastisch leuke baan, met de leuke collega's en fijne baas die ik op had geschreven op 1 januari 2019.

Op geen enkel moment hoef ik me zorgen te maken over geld. Geld komt spontaan naar me toe. Het weet me te vinden. De deur staat open, omdat ik hem open heb gezet. 

Ik voel me steeds vrijer in wat ik schrijf en deel in mijn blogs. Ik deel nu namelijk wat ik graag wil delen. Waarvan ik voel dat het gedeeld moet worden, omdat dat is wat ik hier te doen heb.

Mijn missie ontdekken

Mijn missie werd me namelijk ook duidelijk dit jaar. Ik ben hier om te delen, om te laten zien dat het anders mag en kan en om leiderschap te nemen in mijn leven. Het is niet belangrijk wat anderen er van vinden of hoeveel mensen het liken of zien. Het gaat er om dat het mijn plicht is om het te delen. Het zou egoïstisch zijn als ik het niet deed. Ik zou jou en mij tekort doen, als ik het niet zou delen.

 

En dat is ook waarom ik bloggen zo leuk vind. Ik kan er alles in kwijt wat ik te delen heb. Ik kan mijn mening delen, mijn ervaring op schrijven en ik kan er andere vrouwen mee inspireren en helpen. Ik kan laten zien en voelen dat het oké is om anders te zijn en om anders te willen opvoeden, werken en leven. Ik schrijf omdat ik voel dat het leven leuk, makkelijk en gelukkig mag zijn. Jouw leven en mijn leven!

 

Het stroomt door mij heen. En ik wil het niet langer negeren of verstoppen. Hoe hard ik ook heb geprobeerd de afgelopen jaren om het niet te doen. Het zit in mijn systeem, het stroomt door mijn bloed en ik doe het met hart en ziel. Of het nu een blog is, een Facebook post, in mijn privé dagboek of de wekelijkse mail, het maakt niet uit. Het moet er gewoon uit. 

 

Er komt zo'n moment in je leven waarop je alleen nog maar kunt doen wat vanzelf gaat. Ik werd op meerdere momenten, in de afgelopen tien jaar, volledig lam gelegd. De ene keer was het mijn lichaam, dan mijn mind en dan een combinatie van alles.

 

En op al die momenten kon ik nog maar één doen, toen al het andere weg viel, en dat is schrijven. 

 

Nu weet ik dat dit een onderdeel is van wie ik ben. Het stroomt door mij heen om het te mogen delen met jou.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.