Home » Inspiratie » Mind & Spirit » Mama engel naast mijn zijde | Spirit

Mama engel naast mijn zijde | Spirit

Gepubliceerd op 16 februari 2019 10:00

Na wederom een dag waarin mijn lichaam pijn had, veel pijn kon ik eigenlijk niet meer. Hoe moet ik dit in vredesnaam doen. Na één dag voelde ik me zo moe en op, hoe kon ik nog twee dagen door. Het liefst zou ik me verstoppen in een grotje en in winterslaap gaan. Ik had het zwaar.

 

Ik besloot om een voetenbadje te maken met keltisch zeezout en een paar druppeltjes rozen olie. Proberen om mijn lichaam te laten ontspannen. Mediteren helpt me daar vaak bij, maar op de één of andere manier was me dat op deze dagen nog niet gelukt. In een badje met rozenolie moest dat toch wel gaan lukken dacht ik en zo zat ik om 21.00 uur met mijn voeten in een badje. Ik sloot mijn ogen en mijn gedachten schoten alle kanten op. Ik kon me nergens op concentreren, het was een chaos.

 

Na een paar minuten besloot ik me maar op mijn ademhaling te gaan focussen. En inderdaad al na een paar minuten werd mijn hoofd wat rustiger en zo ook mijn lichaam. En ineens herinnerde ik me een stukje dat ik ergens had gelezen over dat je je engel kon visualiseren en om advies kon vragen. Eerst schoot ik van mezelf in de lach omdat er helemaal geen beeld in me op kwam. Maar toen ik daar doorheen was begon zich een beeld te vormen.

 

En zo zat mama engel naast me. Niet als in mijn mama in engel vorm, maar een engel die mij liefdevolle mama energie kwam brengen. Ik zag haar naast me, prachtige wit met naar voren gebogen vleugels die een enkele paarse en gouden veer hier en daar hadden. Een boog met de chakra kleuren om haar hoofd, ze straalde energie. Ik voelde hoe ze haar vleugels om me heen legde en de tranen begonnen over mijn wangen te rollen. Tot in mijn diepste voelde ik haar liefde, haar warmte tot me door dringen. Ik vroeg nog wat verward of zij mijn mama was, maar dat was niet het geval. Zij was de engel die mij mama energie kwam brengen die ik nu zo nodig had. Warmte, onvoorwaardelijke steun en een gevoel van geborgenheid en veilig zijn.

 

NOTE bij tekening

Na een paar dagen wilde ik haar meer een beeld geven en besloot ik haar te tekenen. Vanuit mijn herinnering en het gevoel van dit moment kreeg ze meer goud en paars, waarmee ze meer begon te leven. 

 

Op papier is wit maar gewoon wit en kwam er niet het gevoel naar voren dat ze mij eerder had gegeven. 

 

Met deze meer beeldende kleuren gebeurde dit wel en kwam het gevoel weer wat terug. 

 

Iets dat je in je lijf voelt en als een beeld in je hebt, is niet altijd hetzelfde wanneer je het op papier gaat zetten. De combinatie van beide kan precies goed zijn.

 

Het ene moment is de herinnering voldoende en het andere moment de tekening. 

Haar vleugels beschermde me, ze droegen me en ze voelde als een warme deken om me heen. Met mijn voeten in mijn warme badje en de deken van vleugels om me heen, voelde ik me geliefd. Ik begon haar vragen te stellen als wat moet ik doen en wat is de bedoeling van dit alles. Haar antwoord was duidelijk en krachtig.

 

“Jij mag vrij zijn en vliegen, dat is wat jij mag doen. Je hoeft enkel vrij te zijn in je geest en je lichaam zal vrij zijn. Voor nu ben je precies waar je mag zijn, later misschien ergens anders. Nu is het goed zoals het is.”

 

“Ik ben bij je, zoveel en zo vaak als jij mij nodig hebt. Je hoeft je enkel mijn verschijning te herinneren en ik ben er voor je.“

 

Zo ‘praatte’ we nog even verder en sloot ze af met de mededeling dat alles goed is, dat ik het goed doe en geliefd ben op aarde en in de hemel. Een goed hart dat enkel lief wil hebben. Ik heb haar bedankt dat ze bij me is en haar boodschap bij me wilde brengen. Zo heb ik nog even in stilte gezeten. Heel dankbaar, maar ook wat verdrietig omdat ik dit zo heb gemist. Ik verlang naar liefde, naar onvoorwaardelijke liefde en steun. Sinds mijn moeder er niet meer is, is dat wel het grootste dat ik mis in mijn leven.

 

De dagen er na waren nog steeds heel zwaar en ik heb meerdere keren gedacht op te geven. Ik was lichamelijk helemaal op, sterk overprikkeld en misselijk van de pijn.  Maar telkens als ik dacht dat ik niet meer kon, voelde ik haar vleugels weer om me heen. Ik voelde steun en support, en vooral liefde. Ik weet dat het misschien wat zweverig klinkt, en geloof me dat ben ik niet. Maar dit was zo’n bijzondere ervaring en ik kan het niet anders beschrijven.

 

Liefs


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.